Mokre poldery

Nasspolder im WinterObecnie po niemieckiej stronie istnieje kilka mokrych polderów (Polder A: ok. 1644 ha, Polder B: ok. 1303 ha, Polder 10: ok. 1773 ha). Są to obszary chronione wałami, położone pomiędzy Główną Odrą, a drogą wodną Hohensaaten-Friedrichsthaler-Wasserstraße. Także dawny Gartzer Polder oraz Schillersdorfer Polder (na obecnie polskim Międzyodrzu) były przeznacone do wykorzystania jako poldery mokre.

Z reguły poldery zalewane są jedynie zimą. Corocznie po 15-stym kwietnia, dzięki naturalnemu odpływowi wód lub też dodatkowemu użyciu pomp elektrycznych, następuje ich osuszenie. W ramach ochrony przyrody planuje się nieingerowanie przez człowieka w zalewanie polderów mokrych tak długo, jak to możliwie. Poldery sterowane powinny pozostawać otwarte przez cały rok, a przynajmniej do 31-szego maja każdego roku.

Zachowanie naturalnych stosunków wodnych jest niezwykle istotne zwłaszcza dla parku narodowego chroniącego siedliska terenów zalewowych. Analiza możliwości realizacji zamierzonego projektu zlecona przez kraj związkowy Brandenburgię wykazała dla polderu Fiddichower Polder (10), ale w zasadzie również dla Criewener oraz Schwedter Polder (A/B), iż możliwe jest ich całoroczne otwarcie bez szkód dla ochrony przeciwpowodziowej. Należy jednak uwzględnić pewne ograniczenia dla gospodarki rolnej.

W dwanaście lat po utworzeniu Parku Narodowego udało się w końcu przyłączyć niewielki polder Staffelder Polder o wielkości 40 ha do naturalnego reżimu odpływowego Odry Zachodniej. W tym celu, w 2008 roku otwarto w trzech miejscach wał odgradzający go od rzeki. Przy tym należy mieć na uwadze, iż Odra Zachodnia nie jest ciekiem naturalnym, a przepływ wody z Głównej Odry reguluje jaz Marienhofer Wehr. Poza tym Odra Zachodnia połączona jest z system wodnym kanału Hohensaaten-Friedrichsthaler-Wasserstraße, przebiega w zasadzie na poziomie morza, a na dynamikę jej przepływu mocno wpływa Zatoka Szczecińska oraz Bałtyk.